Kenmerken
typische “map turtle” met een geribde (keeled) carapax die bij volwassen dieren vuilgroen tot bruingrijs kan zijn, vaak met subtiele, lichtgekleurde netvormige lijnen of vlekken (het ‘map’-patroon). Kop en hals meestal met gele of crèmekleurige strepen of lijnen. Plastron relatief klein en licht van kleur, soms met donkere vlekken langs de naden. Juvenielen zijn vaak vager gekleurd en hebben duidelijker tekening.
vrouwtjes veel groter dan mannetjes. Vrouwtjes bereiken vaak rond 20–27 cm carapaxlengte; mannetjes blijven veel kleiner, typisch in de orde van ~10–14 cm.
goed ontwikkelde kaken geschikt om harde prooien (schelpdieren) te kraken; staart van mannetjes meestal langer dan van vrouwtjes.
ze komen voor in centraal en zuidoostelijk Verenigde Staten, vooral gekoppeld aan het Mississippi- en aangrenzende rivierbekkens (staatverspreiding omvat o.a. delen van Texas, Louisiana, Mississippi, Arkansas, Missouri, Illinois en omliggende gebieden afhankelijk van bron).
leeft vooral in grote rivieren, langzaam stromende delen, backwaters, oxbows, meren en reservoirs met voldoende stroming, onderwaterstructuren en baskingplaatsen (om te zonnen).
vrouwtjes zijn meer molluscivoor en eten veel slakken, mossels en andere schelpdieren waarvoor ze stevige kaken gebruiken; mannetjes eten relatief meer ongewervelden, insectenlarven, kleine vissen en ander dierlijk materiaal. Soms nemen ze ook plantaardig materiaal en aas.
paring in warmere maanden; vrouwtjes leggen één of meerdere legsels per seizoen met een matig aantal eieren (aantal per legsel varieert met lichaamsgrootte). Incubatie en overleving zijn temperatuur- en habitat-afhankelijk.
in het wild leven ze meerdere jaren tot decennia; in gevangenschap kunnen ze ook 20+ jaar worden bij goede verzorging.
Vereist een groot, goed gefilterd waterbassin met stromingsmogelijkheden en veel schuilplaatsen, plus veilige baskingplaatsen en UVB-licht; dieet aanpassen aan hoge eiwit- en schelpdiercomponenten (voor vrouwtjes belangrijk). Niet geschikt voor kleine aquaria.
